Sluiten 
Profiteer van exclusieve kortingen en winacties en hoor als eerste het laatste nieuws uit de Alfa Bierbrouwerij.
Schrijf je nu in voor de maandelijkse Alfa Bier Nieuwsbrief.
Het geweten van Alfa Bier
Ontdek het verhaal van Tante Wies Meens, icoon van Alfa Bier. Vijf generaties, één proefmoment en een leven lang trouw aan Alfa brouwerij, familie en Limburgse traditie.
In het hart van Thull, naast de Alfa Brouwerij, woonde Louise Meens, beter bekend als Tante Wies. Ze was het levende bewijs van wat toewijding, geloof en liefde voor vakmanschap kunnen betekenen.
Meer dan 65 jaar lang begon ze elke ochtend om stipt acht uur met hetzelfde ritueel: een glas Alfa Edel Pils in de hand, aandachtig kijkend naar de kleur, geur, smaak en vooral de schuimkraag. Pas als het bier voldeed aan haar hoge eisen, mocht de productie doorgaan. Als het níet goed was? Dan werd een paar meter verder op de productie stilgelegd.
“Het moet echt mijn smaak zijn, de echte Alfa smaak,” zei ze eens. “Lekker de keel aflopen, maar niet prikkelen. Toegankelijk, doordrinkbaar en een subtiele bitterheid.”
Dit typeerde haar. Geen meetapparatuur of laboratorium kon op tegen haar getrainde smaak en eerlijke oordeel. Voor de familie Meens was Tante Wies meer dan een familielid, ze was het boegbeeld van de brouwerij en kwaliteitsmeester van de unieke smaak van Alfa Bier.
Nog steeds wordt elke ochtend om acht uur geproefd in de brouwerij, een eerbetoon aan haar ongeëvenaarde standaard van eerlijkheid, precisie en vakmanschap. Nu kennen we dit als het ‘Gouden Proefmoment’. Hier wordt samen met een groep medewerkers organoleptisch getest: dat wil zeggen dat kleur, geur, smaak én schuim van het bier grondig worden beoordeeld. Pas nadat het proefteam unaniem akkoord geeft en de echte Alfa smaak is gewaarborgd, mag het bier naar de klanten vertrekken. Dit moment is voor ons de laatste kwaliteitscontrole voordat het de brouwerij verlaat.
Dat dagelijkse proefmoment is vandaag de dag meer dan een routine. Het is een symbool van respect voor het ambacht, voor familie, en voor de overtuiging dat kwaliteit nooit onderhandelbaar is.
Tante Wies is de enige die alle vijf generaties van de familie Meens persoonlijk heeft gekend. Ze zag de brouwerij groeien, stormen trotseren, oorlogen overwinnen en successen vieren. Vanaf haar kleine keuken, met uitzicht op de brouwerij, proefde ze het bier dat haar familie sinds 1870 met liefde maakte.
“Ze hebben het me ooit eens gevraagd,” vertelde ze met een glimlach. “Daarna ben ik er gewoon mee doorgegaan.”
En dat deed ze, met dezelfde discipline, dag in, dag uit. Zelfs tot op hoge leeftijd. Tot haar 96e stond ze nog iedere ochtend klaar om het bier te keuren. Haar neef Harry Meens, de vierde generatie directeur, schonk dan het glas voor haar in.
“Gelukkig komt dat maar sporadisch voor dat tante Wies het bier afkeurt,” lachte hij ooit. “Want als tante Wies zegt dat het niet goed is, weet je dat er werk aan de winkel is.”
In haar woonkamer hing een foto van Joseph Meens, oprichter van de Alfa Brouwerij en een schilderij van de vroegere carré boerderij. Het was haar dagelijkse herinnering aan het begin van de familietraditie. “Je moet trouw blijven aan wat goed is,” zei ze vaak. En dat deed ze letterlijk, door het bier elke dag opnieuw te proeven en te bewaken.
“Ons bier bestaat uit zuivere natuurproducten en het unieke bronwater,” zei Harry Meens. “Dat moet je proeven. Zintuigen en traditie vervangen geen wetenschap, ze zijn de basis ervan.”
Voor Tante Wies hoorde het proefmoment bij haar leven, net als het katholieke geloof en haar Limburgse keuken. In de zomer deelde ze ijsjes uit voor de brouwerijmedewerkers, in de winter warme chocolademelk. “Met je personeel moet je goed zijn,” herhaalde ze wat haar vader Henri Meens (23 generatie) altijd zei.
Tante Wies was diep katholiek. Ze adopteerde het wegkruis tegenover de brouwerij, dat ze jarenlang verzorgde met bloemen en kaarsen. Het kruis staat tot op de dag van vandaag nog tegenover de brouwerij.
Ze leefde eenvoudig en dienstbaar. In haar keuken, waar de geur van mout en hop nooit ver weg was, proefde ze in alle rust, zonder haast, zonder poespas. De televisie stond op de achtergrond, maar haar aandacht was bij het bier.
“Good aete, good drènke, gaer hie zin en ik werk nog iedere dag een beetje,” zei ze eens met een knipoog.
Een leven lang dienstbaar, zonder ooit op de voorgrond te treden. Zelfs toen ze op televisie verscheen, in een uitzending van Van Gewest tot Gewest, bleef ze nuchter:
“Zet je me niet neer als een drankorgel,” grapte ze. “Het zijn maar een paar slokjes, echt om te proeven.” Want Tante Wies was ook erg zuinig. Niks werd weggegooid, zelfs niet het overgebleven bier. Dat gebruikte ze om traditionele Limburgse gerechten te maken, zoals het bekende ‘zoervleisj’. Haar neef Harry Meens en zijn kinderen kwamen regelmatig bij haar lunchen. In haar keuken werd niet alleen gekookt, maar ook gelachen, gedeeld en doorgegeven wat echt belangrijk was: samen genieten van wat goed is.
Toen Tante Wies in 2009 overleed, liet ze meer na dan alleen herinneringen. Ze liet een levende traditie achter, namelijk de laatste kwaliteitskeuring zoals de volgende generaties Meens van haar geleerd hebben. Tante Wies leeft voort in elke slok Edel Pils, in de gebouwen van de brouwerij en in de mensen die er werken. Haar foto hangt nog steeds op een ereplek in het proeflokaal 1870, een stille herinnering aan haar toewijding en haar scherpe smaak.
Haar laatste wens was dat heel Limburg kennis zou maken met wat haar zo dierbaar was: de Alfa Brouwerij.
Met haar testament zorgde ze ervoor dat die wens werkelijkheid werd. De uitnodiging ging uit naar iedereen in Limburg. De belangstelling was overweldigend: rondleidingen waren volgeboekt, mensen stroomden toe uit de hele regio.
Het was niet zomaar een afscheid, maar een viering, van een leven lang trouw aan jezelf, aan je familie en aan het vakmanschap dat Alfa Bier tot op de dag van vandaag kenmerkt.
Wie de Alfa Brouwerij bezoekt, kan de geest van Tante Wies nog voelen. In het Alfa Brouwerijcafé, recht tegenover haar oude huis, proef je het bier waar zij decennialang over waakte. Tijdens een rondleiding hoor je verhalen over haar ochtendritueel, haar kritische blik en de familiewaarden die ze belichaamde.
En als je het pad naar het oude wegkruis volgt, begrijp je wat Alfa Bier bedoelt met “Trouw aan jezelf.”
Ben jij 18 jaar of ouder?